Rozdział 2 :

Katina:
Czekając na Hache , wszystko zaczęło mi się przypominać.  Bardzo tęsknię za Pollo był dla mnie wszystkim.  Jak Hache wyjechał do Londynu,  zostałam sama,  ponieważ z Babi nie utrzymywałam kontaktu , znalazła sobie nowych znajomych.  Bardzo mnie  to bolało,  ponieważ,  wcześniej była dla mnie jak siostra.
Dowiedziałam się też,że po roztaniu Hache zaczęła spotykać,  się  z kimś innym. Nie chciałam mu o tym powiedzieć  bo wiem jak tamten chłopak by skończył .
Z tej opowieści wyrwał mnie głos Hache :
- Katina ? Hej. Powiedział przytulając mnie do siebie. 

- Hache , dobrze Cię widzieć . Co słychać ? Zapytała uśmiechając się.
- Dobrze a u Ciebie ?
- Powiedzmy , że nawet dobrze . Nadal jest mi ciężko , po śmierci Pollo. 
- Wiem. Dlatego wróciłem,  szczerze stęskniłem się za Tobą,krajem.  Powiedz mi co słychać u Babi?  Widziałyście się od....  no wiesz.
- Nie.  Odpowiedziała zmartwionym głosem.  Nie utrzymujemy kontaktu.  Wiem tylko tyle,  że zmieniła się.

- Zmieniła się ? Jak ? - zapytał ze zdziwieniem na twarzy .

- Nie wiem , nas czyli jej starych znajomych nie chce znać .

- Rozumiem chodź idziemy już . powiedział Hache.

 

Po drodze zaczęliśmy się śmiać i wygłupiać . Oblałam nawet Hache piem które kupiliśmy sobie. 

Nagle usłyszeliśmy jakiś głos za nami . Odwróciliśmy się i to był Marco . 

- Cześć Hache , co u Ciebie ?! wykrzyknał.

- Dobrze, wszystko po staremu. a co u ciebie ?

- Ok. Może spotkamy się kiedyś i po wspominamy dawne czasy? Katino. Zwrócił się do mnie . Jak będziesz chciała to też możesz wpasć.

- Nie dziękuję . odpowiedziałam.

- No dobrze. Nię bedę wam przeszkadzał . Trzymajcie się .

Po chwili dostałam wiadomość od mamy , ze muszę już wracać . Powiedziałam o tym Hache on chciał tu jeszcze chwilę zostać więc ja poszłam do domu.